Eleanor Kellon, VMD, jest jedną z nielicznych ekspertek w dziedzinie stosowania nutraceutyków u koni. Jest ekspertką w dziedzinie żywienia koni oraz schorzeń wpływających na konie wyczynowe.
Chcesz dowiedzieć się, jak zadbać o zdrowe kopyta konia? Dr Kellon omawia odżywianie niezbędne do utrzymania prawdziwie zdrowych kopyt, niezależnie od tego, czy są boso, czy podkute. Uważam, że żywienie dla zdrowia kopyt niczym nie różni się od żywienia dla zdrowia w ogóle. Nie ma magicznych składników odżywczych dla zdrowia kopyt koni. Każda komórka w ciele konia jest jak maleńka fabryka zasilana baterią. Jak wszystkie baterie, jej działanie zależy od ściśle określonej równowagi jonów (minerałów). Fabryka jest zasilana kaloriami w postaci węglowodanów, tłuszczów, białek i produktów fermentacji z jelita grubego, które wykorzystuje do produkcji niezbędnych produktów – enzymów, błon komórkowych i białek różnego rodzaju.
Siła niezbędnych aminokwasów dla zdrowia kopyt Konie mają zdolność do wzajemnego przekształcania tłuszczów, węglowodanów, a nawet aminokwasów (budulców białek) w pewnym stopniu.
Mogą zwiększać aktywną absorpcję minerałów, gdy tego potrzebują, i są wyposażone w mechanizmy umożliwiające wydalanie nadmiaru minerałów, z wyjątkiem żelaza. Istnieją jednak pewne aminokwasy i kwasy tłuszczowe, których nie są w stanie wytworzyć. Nazywa się je „niezbędnymi”, ponieważ ich obecność w diecie jest niezbędna. Podobnie, nie mogą one wytwarzać minerałów z cienkich warstw. Muszą one przyjmować określone minimalne ilości. Sytuację komplikuje fakt, że minerały mogą konkurować o wchłanianie w jelitach.
Skóra, sierść i kopyta mają to samo główne białko strukturalne – keratynę. Jest keratyna i jest keratyna! Do tej pory u ludzi zidentyfikowano 54 geny kodujące pewien rodzaj keratyny. Keratyna, podobnie jak wszystkie białka, składa się z łańcucha jednostek aminokwasowych. Alanina, glicyna i zawierający siarkę aminokwas cysteina (produkowany z metioniny) to główne aminokwasy wchodzące w skład keratyny. Alfa-keratyna (na odwrocie) to dominująca keratyna występująca w tkankach ssaków, od włosów po rogi kopyt. Beta-keratyna to twardsza keratyna występująca w zewnętrznych szkieletach owadów, ale może również występować w pewnym stopniu w tkankach ssaków, na przykład w ludzkich paznokciach. Struktura rurkowa/helisowa alfa-keratyny jest przenoszona do większej jednostki strukturalnej kanalików rogowych w ścianie kopyta.Ponieważ ściana kopyta po usunięciu wody składa się w ponad 90% z białka, warto wspomnieć nieco więcej o keratynie. Jak wspomniano powyżej, alanina i glicyna występują w dużych ilościach. Są to aminokwasy nieistotne, łatwo wytwarzane z innych składników odżywczych, w tym z produktów końcowych metabolizmu węglowodanów i aminokwasów rozgałęzionych. Reakcja ta wymaga pirydoksyny (B6). Możemy teraz zidentyfikować kilka czynników dietetycznych, które mogą ograniczać jakość kopyt pod względem zawartości białka:
Niedobór metioniny
Niedobór aminokwasów rozgałęzionych (mało prawdopodobne, z wyjątkiem sytuacji, gdy wykonuje się ciężką pracę).
Niedobór białka w ogólności
Niedobór witaminy B6
Znaczenie tłuszczów i wosków dla zdrowego kopyta konia
Najbardziej zewnętrzna warstwa ściany kopyta (warstwa zewnętrzna, zwana też periople) również zawiera różnorodne tłuszcze i woski, podobnie jak „twarda”/martwa część ściany kopyta w ogóle. Warstwa zewnętrzna wyrasta z komórek nabłonka periople, znajdującego się poniżej wieńca. Najtwardsze warstwy zewnętrznej części kopyta mają najwyższą masę cząsteczkową keratyny. Równie ważne są substancje tłuszczowe. Występując w odpowiednich ilościach w nieprzerwanej warstwie, zatrzymują one wilgoć w głębszych strukturach kopyta i zapobiegają jej wydostawaniu się na zewnątrz. Głównym tłuszczem jest siarczan cholesterolu, który jest lipidem polarnym. Podobnie jak fosfolipidy w błonach komórkowych, cząsteczki te utworzą warstwę podwójną. „Polarny” oznacza, że jeden koniec jest przyciągany do tłuszczu, a drugi do wody. Cząsteczki te ustawiają się w linii, tak aby ich „tłustolubne”/„wodolubne” ogony były zwrócone do siebie, a „wodolubne” głowy były odsłonięte na zewnątrz i do wewnątrz. Obecne są również inne fosfolipidy polarne (rodzina ceramidów). „Miękki” róg – obszar białej linii – ma mniej tłuszczu i więcej skwalenu. Skwalen jest prekursorem cholesterolu. Jego wyższy poziom w tym obszarze może oznaczać, że przyczynia się do wzrostu cholesterolu w rogu, lub też wyższy poziom skwalenu może również powodować, że wokół komórek powstanie bardziej miękka, bardziej płynna pułapka, umożliwiająca łatwiejsze przesuwanie się rosnącej ściany kopyta.Dwuwarstwa lipidowa – polarne, „wodolubne” głowy na zewnątrz. Tłuste ogony wewnątrz zapobiegają przedostawaniu się i odpływaniu wilgoci.
Różnorodne tłuszcze i woski wypełniają przestrzenie między keratynocytami, komórkami produkującymi keratynę. Nadają one zewnętrznej warstwie zdrowego kopyta naturalną gładkość i połysk. Nie ma problemu z syntezą cholesterolu, fosfolipidów i innych substancji tłuszczowych w kopycie, więc sam „niedobór tłuszczu” nie stanowi problemu. Wiemy jednak, że zmiana diety może zmienić skład tłuszczów w ścianie kopyta:
Equine Vet J Suppl. 1998 wrzesień;(26):58-65. Wpływ uzupełniającej diety z dodatkiem oleju z wiesiołka na wzrost kopyt, tempo wzrostu kopyt i frakcje lipidowe kopyt u koni: badanie kontrolowane i ślepe. Reilly JD, Hopegood L, Gould L, Devismes L. Royal Army Veterinary Corps, Defence Animal Centre, Melton Mowbray, Leicester, Wielka Brytania. Chemia lipidów prawidłowego kopyta konia, wraz z wpływem doustnej suplementacji mieszanką oleju z wiesiołka (EPOM) na jego wzrost, tempo wzrostu i zawartość lipidów, została oceniona w kontrolowanym, ślepym badaniu żywieniowym w Defence Animal Centre. Dwanaście koni dobierano w pary tak ściśle, jak to możliwe, pod względem płci, wieku, masy ciała, wzrostu i umaszczenia, a następnie po jednym koniu z każdej pary przydzielono losowo do grupy leczonej lub kontrolnej. Grupa leczona otrzymywała 30 ml doustnego EPOM dziennie, poza tym schematy żywienia i opieki były takie same dla wszystkich koni. Nie zaobserwowano istotnych różnic (P > 0,05) między grupą leczoną a kontrolną w zakresie wzrostu lub tempa wzrostu rogu kopytowego. Jednakże istotna różnica (P < 0,05) we wzroście rogu kopytowego w grupie leczonej wystąpiła tylko między 4. a 8. tygodniem po rozpoczęciu suplementacji. Warstwa pośrednia zawierała istotnie wyższe stężenia estrów cholesterolu (P < 0,05), trójglicerydów (P < 0,001) i wolnych kwasów tłuszczowych (P < 0,05) niż warstwa podstawna. Warstwa podstawna zawierała istotnie wyższe stężenia wolnego cholesterolu i fosfolipidów (P 0,05) między grupą leczoną a grupą kontrolną w odniesieniu do frakcji lipidowych mierzonych w warstwie podstawowej z wycinków ze ściany kopyta. Jednakże zaobserwowano różnice w okołoporodowej analizie lipidów, ze znaczącym wzrostem (P < 0,05) estrów cholesterolu i częściowych glicerydów oraz istotnym obniżeniem (P < 0,001) wolnego cholesterolu w grupie leczonej po suplementacji. Choroba białej linii stała się chorobą dnia codziennego i doprowadziła do niemal epidemii intensywnych zabiegów/moczenia kopyt różnymi produktami, stosowanych od kilku dni w tygodniu do kilku razy dziennie. Najczęściej nie przynosi to pożądanego efektu, i to z ważnego powodu – koń w ogóle nie cierpiał na chorobę białej linii.
Z tego badania nie wynika od razu, czy zaobserwowane zmiany były korzystne, niekorzystne, czy też nieistotne. Pokazują one jednak, że skład tłuszczów w diecie wpływa na ten ważny składnik ściany kopyta. Potrzebujemy długoterminowych badań dotyczących tłuszczu ze wszystkich źródeł w różnych dietach, w tym wypasu, a następnie porównania ich z jakością ściany kopyta.
Naturalna dieta dla koni zapewnia optymalne odżywianie
W razie wątpliwości z powodu braku informacji, osobiście skłaniam się ku temu, co prawdopodobnie zapewniłaby naturalna dieta konia jako optymalne. Oznacza to głównie trawę, która jest bogatym źródłem niezbędnych kwasów tłuszczowych: kwasu linolenowego (omega-3) i linolowego (omega-6) w stosunku od 4:1 do 6:1. Współpraca z matką naturą jest zazwyczaj o wiele bardziej produktywna niż myślenie, że można ją przechytrzyć. W przypadku koni na zielonych pastwiskach zapomnij o jakiejkolwiek formie suplementacji tłuszczem. W przypadku koni na diecie opartej na sianie, z pewnością nie zaszkodzi uzupełnienie ich niedoborów w suszonej trawie – niezbędnych kwasów tłuszczowych. Oznacza to od 80 do 150 gramów dziennie świeżo zmielonego lub zmielonego stabilizowanego lnu (mikronizowanego siemienia lnianego). Tylko siemię lniane (i kilka innych rzadkich odmian nasion) dostarcza niezbędnych kwasów tłuszczowych w takich samych proporcjach jak trawa. Kwasy tłuszczowe omega-6 mają silne działanie prozapalne. Dominują one w zbożach, olejach roślinnych i innych powszechnie spożywanych nasionach lub orzechach.
Rola minerałów w zdrowiu kopyt koni
Rola minerałów nie została jeszcze zbadana u koni, ale wiemy kilka rzeczy z badań przeprowadzonych na krowach. Wapń jest niezbędny do aktywacji enzymu zwanego transglutaminazą naskórkową. Enzym ten bierze udział w przekształcaniu komórek skóry/nabłonka w keratynocyty, które tworzą róg kopytowy. Jest również niezbędny do tworzenia wiązań poprzecznych między włóknami keratyny. Hipokalcemia jest sugerowana jako możliwą przyczynę pierścieni na kopytach, które często tworzą się w okresie wycielenia i na początku intensywnej produkcji mleka. Klacze dające obfite mleko mogą również doświadczać hipokalcemii na wczesnym etapie laktacji. Z pewnością klacze często wykazują pierścienie na kopytach, które odpowiadają oźrebieniu i wczesnej laktacji.
Deformacja kopyt spowodowana zatruciem fluorem
Inną możliwością są jednak wpływy hormonalne (poniżej). Niedobór wapnia w diecie nie powinien mieć żadnych skutków, ponieważ wapń byłby mobilizowany z kości w celu kompensacji. Długotrwała zasadowica (wysokie pH krwi) trwająca co najmniej kilka dni może teoretycznie zmniejszyć dostępność wapnia na tyle, by wpłynąć na kopyto (np. koń poddawany intensywnemu treningowi każdego dnia w wysokiej temperaturze przy niewystarczającej podaży chlorków), a fluoroza ma udokumentowane skutki dla kopyt: Prawdopodobieństwo zatrucia fluorem u konia jest raczej niewielkie, ale podkreśla rolę, jaką wapń odgrywa w zdrowiu kopyt, ponieważ zmiany wywołane zatruciem fluorem są spowodowane zastępowaniem wapnia przez fluor.
Cynk i zdrowie kopyt koni
Cynk występuje w wysokich stężeniach w normalnej tkance kopyta (137 ppm w jednym badaniu) i jest niezbędny do wielu funkcji. Cynk wbudowany w białka palców cynkowych (nazwane tak ze względu na ich kształt) jest niezbędny do namnażania się komórek, ich dojrzewania do keratynocytów oraz do interakcji między białkami, takich jak tworzenie keratyny. Białka palców cynkowych są również bogate w cysteinę. Białka cynkowe wbudowane w keratynę odpowiadają również za jej strukturę helisy. Cynk jest również niezbędny dla wielu enzymów, których potrzebuje każda metabolicznie aktywna komórka, i bierze udział w regulacji tempa podziałów komórkowych, aktywności komórkowej i dojrzewania komórek. Na przykład cynk reguluje aktywność kalmoduliny. Kalmodulina wiąże wapń. Biorąc pod uwagę wszystkie funkcje, które wymagają cynku, łatwo zauważyć, jak niedobór cynku objawia się w różny sposób w kopytach:
Powolny wzrost kopyt
Cienkie ściany
Słabe połączenia
Słaby róg
Kiedy kopyto jest osłabione na poziomie komórkowym i strukturalnym, jest bardziej podatne na ataki organizmów, ponieważ nawet „mikropęknięcia” w strukturze pozwalają mikrobom przedostać się do środka. Jest jednak coś więcej, co dotyczy nie tylko miedzi, ale również cynku. Enzym dysmutazy ponadtlenkowej miedzi/cynku jest obecny w tkance kopyta i jego funkcją jest zapobieganie utlenianiu tłuszczów i olejów. Uszkodzenia oksydacyjne tłuszczów niszczą ochronną warstwę kopyta, powodując przesuszenie i osłabiając „klej” między komórkami.
Miedź i zdrowie kopyt koni
Miedź uczestniczy również w enzymach niezbędnych do metabolizmu tlenowego w szybko dzielących się komórkach i jest konieczna do aktywacji enzymu, który tworzy mostki siarkowe, utrzymujące razem pasma keratyny. U bydła niedobory miedzi lub cynku wiążą się z:
Miękkie stopy
Spękanie
Krwotoki podeszwowe
Ropnie
Gnicie (a także zgnilizna racic u bydła)
Ochwat
Ich suplementacja zmniejsza te problemy. Ocena poziomu pierwiastków śladowych w diecie jest rutynowym zaleceniem dla bydła z problemami z racicami, w tym ochwatem, i jest omówiona nawet w bardzo popularnym podręczniku weterynaryjnym Merck. Należy zauważyć, że wysoki poziom żelaza i/lub siarczanów w wodzie zakłóca wchłanianie pierwiastków śladowych . Podczas gdy medycyna zajmująca się bydłem znacznie wyprzedza konie w zakresie rozumienia i doceniania funkcji mineralnych kopyt, musi nadrobić zaległości w kwestii ochwatu. Krowy zazwyczaj nie mają przyswajalnej glukozy ani skrobi, ponieważ organizmy w ich przedżołądkach fermentują je, zanim dotrą do jelita cienkiego. Jednak karmienie dużą ilością zbóż może prowadzić do przesunięcia się części z nich, a nawet młode cielęta są wysoce insulinooporne, jeśli otrzymują zbyt dużo wolnego cukru. Wiadomo, że okresy karmienia dużą ilością zbóż to również okresy, w których ochwat jest najbardziej prawdopodobny. Wysokie prawdopodobieństwo związku między IR a ochwatem u bydła otwiera nowe pole potencjalnych negatywnych skutków wysokiego poziomu żelaza, ponieważ nadmiar żelaza nasila insulinooporność , a insulinooporność zwiększa wchłanianie żelaza.
W celu ulepszenia zawartości naszej strony internetowej oraz dostosowania jej do Państwa osobistych preferencji, wykorzystujemy pliki cookies przechowywane na Państwa urządzeniach. Kontrolę nad plikami cookies można uzyskać poprzez ustawienia przeglądarki internetowej.
Są zawsze włączone, ponieważ umożliwiają podstawowe działanie strony. Są to między innymi pliki cookie pozwalające pamiętać użytkownika w ciągu jednej sesji lub, zależnie od wybranych opcji, z sesji na sesję. Ich zadaniem jest umożliwienie działania koszyka i procesu realizacji zamówienia, a także pomoc w rozwiązywaniu problemów z zabezpieczeniami i w przestrzeganiu przepisów.
Pliki cookie funkcjonalne pomagają nam poprawiać efektywność prowadzonych działań marketingowych oraz dostosowywać je do Twoich potrzeb i preferencji np. poprzez zapamiętanie wszelkich wyborów dokonywanych na stronach.
Pliki analityczne cookie pomagają właścicielowi sklepu zrozumieć, w jaki sposób odwiedzający wchodzi w interakcję ze sklepem, poprzez anonimowe zbieranie i raportowanie informacji. Ten rodzaj cookies pozwala nam mierzyć ilość wizyt i zbierać informacje o źródłach ruchu, dzięki czemu możemy poprawić działanie naszej strony.
Pliki cookie reklamowe służą do promowania niektórych usług, artykułów lub wydarzeń. W tym celu możemy wykorzystywać reklamy, które wyświetlają się w innych serwisach internetowych. Celem jest aby wiadomości reklamowe były bardziej trafne oraz dostosowane do Twoich preferencji. Cookies zapobiegają też ponownemu pojawianiu się tych samych reklam. Reklamy te służą wyłącznie do informowania o prowadzonych działaniach naszego sklepu internetowego.
ZATWIERDZAM
Korzystanie z tej witryny oznacza wyrażenie zgody na wykorzystanie plików cookies. Więcej informacji możesz znaleźć w naszej Polityce Cookies.
